Bij Optimist International Academy geloven we dat leren begint met nieuwsgierigheid en gedijt in een ondersteunende gemeenschap. Terwijl we ons internationale leerpad blijven uitbouwen, zijn we verheugd Jon Symmons te verwelkomen als onze nieuwe Hoofd van de Middelbare School. We spraken met Jon over zijn reis in internationaal onderwijs, zijn leiderschapsaanpak en zijn hoop voor de toekomst van OIA.

Kunt u ons wat over uzelf vertellen?

Ik ben geboren en getogen in een klein stadje net ten westen van Londen. Tijdens mijn jeugd ontwikkelde ik een reislust en was ik gepassioneerd over het ontdekken van de wereld. Mijn favoriete boek was een atlas! Ik koos ervoor om Geografie te studeren aan de Universiteit van Nottingham en ging daarna twee jaar lang af en toe reizen – dit omvatte tijd op een kibboets in Israël, alleen India verkennen en reizen door Australië, Zuid-Afrika en Zimbabwe. Deze reizen openden mijn ogen voor nieuwe perspectieven op deze prachtige wereld. Het veranderde ook mijn leven voorgoed, want ik ontmoette Deborah in 1996 in Darwin, Australië. We brachten vier jaar door met reizen tussen onze huizen in het VK en Nederland. Gedurende deze tijd studeerde ik voor leraar, in de voetsporen van mijn moeder, tante en oom, en werkte ik twee jaar op een jongenslyceum in Gloucester – heel traditioneel! Uiteindelijk, in 2000, verliet ik het VK en verhuisde ik naar Amsterdam om dichter bij Deborah te zijn. De volgende dag werd ik lid van een voetbalclub (Swift) en ik speel nog steeds voetbal, als veteraan, op de voetbalvelden van Amsterdam. Ik ben nog steeds ultra-competitief op het veld, maar heb geleerd om nederlagen te accepteren nu ik in de vijftig ben!

Deborah en ik zijn nu 30 jaar samen en hebben twee kinderen, Sam (die zijn eindexamen op Cygnus Gymnasium), en Adam (15) die op Spinoza 21 Lyceum zit. We zijn een tweetalig gezin en sinds 2018 ben ik een trotse houder van zowel een Nederlands als een Brits paspoort. Hoewel, wanneer Oranje speel Engeland, mijn hart zal altijd voor de Engelsen zijn..

Mijn reishonger is niet verdwenen – ik reis nog steeds graag en geniet ook van de meeste sporten en al het culturele dat Amsterdam te bieden heeft.

Wat trok u in eerste instantie aan in internationaal onderwijs in Nederland?

Zie hierboven. Liefde bracht me naar Nederland. Toen ik het Verenigd Koninkrijk verliet, kon ik aanvankelijk geen werk vinden als leraar, dus werkte ik uiteindelijk voor een ICT-bedrijf op Schiphol-Rijk. Maar ik realiseerde me al snel dat mijn passie echt in het onderwijs lag, en ik had geluk in mei 2001 toen ik een advertentie zag om tijdelijk te werken bij Rijnlands Lyceum Oegstgeest. Ze zochten iemand om een aardrijkskundedocent te vervangen die met sabbatical ging. Ik begon in september 2001 met het geven van TTO Aardrijkskunde en MYP Geography, en ondersteunde ook internationale studenten die Engelse taalondersteuning nodig hadden. Met mijn enige ervaring in GCSE en A-Level Geography, had ik geen ervaring met de cursussen die ik gaf, dus het was een steile leercurve, maar ik begon al snel te houden van wat ik deed! Gelukkig kreeg ik na twee jaar tijdelijke contracten een vaste aanstelling aangeboden.

Na uw jarenlange ervaring in internationale scholen, wat denkt u dat studenten tegenwoordig het meest nodig hebben van onderwijs?

Goede vraag. Ik denk dat studenten vooral erkenning nodig hebben, zelfbeschikking en keuzevrijheid en de soft skills moeten ontwikkelen die toekomstige werkgevers verwachten. Ze moeten de mogelijkheid krijgen om een groeimindset te ontwikkelen en niet te horen krijgen dat ze ‘falen’. Ze hebben ondersteunende docenten nodig die erkennen dat leren verder gaat dan hun vakgebied. Daarom zijn de IB-programma's, naar mijn mening, zo essentieel – ze benadrukken de holistische aard van leren, gericht op vaardigheden zoals samenwerking, communicatie, kennisoverdracht, kritisch denken en reflectie.

“Studenten hebben erkenning, autonomie en keuze nodig, en de mogelijkheid om de soft skills te ontwikkelen die toekomstige werkgevers verwachten” – Jon Symmons

Hoe vormt het feit dat je zelf een internationale educator bent de manier waarop je een schoolgemeenschap leidt?

Ik denk graag dat ik de leerlingkenmerken van het IB voorop stel in mijn denken. Ik hoop dat we op OIA een gemeenschap kunnen zijn waar we allemaal – leerlingen, opvoeders en ouders/verzorgers – deze kenmerken waarderen en blijven ontwikkelen. In het bijzonder probeer ik een zorgzame, integere en reflectieve leider te zijn, die klaarstaat om te luisteren naar de perspectieven van anderen.

Wat excites u het meest om op dit moment in de reis van Optimist deel te maken van het team?

Waar te beginnen? Er is zoveel te zeggen – werken met nieuwe en enthousiaste collega's, de kans krijgen om een nieuwe leeromgeving op te bouwen die iedereen ten goede komt; samenwerken met de lokale gemeenschap; studenten zien die succesvol doorstromen van de PYP, via de MYP en naar de DP…

Ik denk dat ik het meest enthousiast ben om deel uit te maken van een leergemeenschap die zich aan het begin van zijn IB-reis bevindt. Hoewel het ontmoedigend is, is het ook krachtig om een school te kunnen ontwikkelen die leerlingen in staat stelt te floreren. Ik kijk ernaar uit om mijn expertise en ervaring te delen ten gunste van anderen. Ook de mogelijkheid om een nieuwe identiteit en cultuur op te bouwen die de basis- en middelbare scholen overbrugt en deel uit te maken van een leergemeenschap die zal groeien en erkenning zal krijgen in de regio, is erg spannend.

Onze dank aan Jon voor het nemen van de tijd om zijn verhaal en visie met ons te delen. We zijn verheugd Jon te mogen verwelkomen in de OIA-gemeenschap en kijken uit naar het volgende hoofdstuk in onze gezamenlijke reis. Zijn uitgebreide ervaring in internationaal onderwijs, zijn toewijding aan holistisch leren en zijn geloof in het potentieel van elke leerling zullen een waardevolle aanwinst zijn nu we onze gemeenschap van basisschool- en middelbare schoolleerlingen blijven laten groeien.